Redakcja wyjaśnia. „Podwójne świadczenie” na dziecko z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych

Redakcja wyjaśnia. „Podwójne świadczenie” na dziecko z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych

Wielu rodziców zatrudnionych u jednego pracodawcy boryka się z problemem- czy każdemu z nich przysługuje świadczenie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych na to samo dziecko. Pokrótce postaramy się ten problem rozwikłać.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. 2020, 1070, t.j., z późn. zm.) – dalej u.z.f.ś.s. –  przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z ZFŚS uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej.

Co do zasady, każde z małżonków lub członków rodziny ma prawo do tych samych świadczeń z ZFŚS. Zgodnie z art. 2 pkt.5 u.z.f.ś.s. osobami uprawnionymi do korzystania ze środków Funduszu są pracownicy i ich rodziny, byli pracownicy (emeryci, renciści i ich rodziny) oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał w regulaminie prawo do korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu. W konsekwencji otrzymanie świadczenia przez współmałżonka nie powinno wyłączać prawa drugiego współmałżonka zatrudnionego u tego samego pracodawcy do otrzymania identycznego świadczenia. Jak wspomniałem, jest to zasada, co do której nie można mieć wątpliwości w przypadku świadczeń z tytułu udziału uprawnionych w wyjazdach integracyjnych czy finansowania „wczasów pod gruszą”. W przypadku paczek świątecznych dla dzieci sytuacja jest już mnie klarowna. Tutaj uprawnionym jest de facto dziecko pracownika a nie sam pracownik. W regulaminie przyznawania środków z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych można zastrzec, że jeżeli oboje rodzice dziecka uprawnionego do świadczeń z funduszu zatrudnieni są u tego samego pracodawcy, świadczenie to przyznaje się dziecku tylko raz.

Wydany na podstawie ustawy o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych regulamin stanowi źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 Kodeksu Pracy (Dz. U. 2020, 1320, t.j., z późn. zm.). Z przekazu zawartego w art. 8 ust. 2 u.z.f.ś.s. wynika, że pracodawca prowadzący działalność socjalną jest zobowiązany do wydania regulaminu funduszu. Treść powyższego regulaminu nie ustala pracodawca jednoosobowo. Powyższe zapisy regulaminu podlegają uzgodnieniu z partnerami społecznymi. W przywołanym przepisie wyraźnie zastrzeżono, że regulamin jest ustalany zgodnie z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 5 ustawy o związkach zawodowych (Dz. U. 2019, 263, t.j., z późn. zm.) – dalej u.z.z.. Podkreślono równocześnie, że pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów. Przepis art. 27 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych stanowi, że zasady wykorzystania ZFŚS, w tym podział środków z tego funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności, ustala pracodawca w regulaminie uzgodnionym z zakładową organizacją związkową. W przypadku, gdy u pracodawcy działa więcej organizacji związkowych, zastosowanie ma art. 30 ust. 5 i ust. 6 u.z.z. Jeżeli w sprawie ustalenia regulaminu ZFŚS organizacje związkowe nie przedstawią wspólnie uzgodnionego stanowiska w terminie 30 dni, decyzję o regulaminie podejmuje pracodawca po rozpatrzeniu odrębnych stanowisk organizacji związkowych.

Należy pamiętać również, że jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 4 lipca 2007 roku (sygn.. akt II PK 25/07) świadczenia wypłacane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie mają charakteru roszczeniowego. Powyższe świadczenia mają charakter uznaniowy. Oznacza to, że pracownik na skutek oceny pracodawcy lub komisji powołanej przez pracodawcę, świadczenia, o które wnioskuje może nie otrzymać.

Autor: Kamil Patynowski

Leave a comment

Send a Comment